بسم الله الرحمن الرحيم

مردي در حضور پيامبر(ص) مشغول خوردن غذا شد‍،امّا از گفتن¤بسم الله¤ غفلت ورزيد.وقتي آخرين

لقمه ي غذا را به طرف دهان خود برد،به ياد آورد كه ¤بسم الله¤ نگفته است.همان طور كه لقمه ي غذا

دستش بود گفت:"بسم الله،هم براي اوّل غذا و هم براي آخر آن."و با اين جمله،اشتباه خود را در ترك

¤بسم الله¤جبران كرد.

رسول خدا(ص)،پس از اين كار جالب و عاقلانه ي مرد،لبخندي زد و فرمود:"شيطان،پيوسته با او

مي خورد(و شريك غذايش بود) وقتي(بسم الله گفت)و خدا را ياد كرد،شيطان هر چه خورده بود بالا آورد."

منبع:ضحك النبي-ص۱۹.

انديشه ي انقلابي امام خميني(ره)

انقلاب ايران به سال 1979- 1978، در نوع خود و در تاريخ جهان بى‏نظير است. در يكسوى اين مبارزه تمام آحاد مردم (همگى بى‏سلاح و با دستان خالى) و در سوى ديگر آن مقتدرترين پادشاه خاورميانه، ژاندارم غربگراى خليج (فارس)، خاندان و اطرافيان او قرار داشتند كه از سوى ارتشى مدرن حمايت مى‏شدند. در ژانويه 1978 بحران، نظام شاهنشاهى را فراگرفت. بعد از سيزده ماه تظاهرات و راهپيماييهاى اعتراض‏آميز و دسته‏جمعى كه به كشته شدن بيش از بيست هزار تن و زخمى و مجروح شدن بيش از صدهزار تن انجاميد، بالاخره استبداد مطلقه خاندان پهلوى از هم فروپاشيد.

فشار و شكنجه‏هاى طاقت‏فرسا از يكسو و گسترش و رواج فساد همچون غده سرطانى در قلب نظام سياسى ايران و به خصوص فساد و آلودگى خاندان حكومتى، دو عامل عمده انقلاب محسوب مى‏شوند. هر چند اقشار مختلف مردم در اين مبارزه و اعتراض هم‏صدا و هم‏پيمان بودند ولى عنصر اساسى اين نهضت، قيام اعتراض‏آميز روحانيون شيعه و مسلمانى بودند كه توسط مراجع تقليد بزرگ رهبرى مى‏شدند. جهش، عمق و قاطعيت مخالفت و اعتراض، شور و شوق آزاديخواهانه انقلاب مردم ايران وسعت فوق‏العاده به خود گرفت‏براى مثال سه بار شاهد بوديم كه چيزى در حدود سه ميليون تن در شهرهاى بزرگ به خيابانها ريختند و عليه رژيم به تظاهرات و راهپيمايى پرداختند. بى‏شك اين تظاهرات در ميان مهمترين و عظيم‏ترين راهپيماييهاى مردمى قرار داشته و در طول تاريخ بى‏نظير بوده‏اند.

مجتهدان و مراجع بزرگ تقليد در اين قيام و شورش نقش كاتاليزور را ايفا كردند بدين معنى كه حركتهاى عظيم مردمى از اين نقطه هماهنگ و سازماندهى مى‏شدند و البته بديهى است كه چهره برجسته اين گروه از مراجع، شخص آيت‏الله روح‏الله خمينى [ره] بود. از قرن نوزدهم به اين سو علما و روحانيون ايرانى بى‏وقفه در امور سياسى دخالت كرده‏اند. فتواى آيت‏الله شيرازى به سال 1891 مبنى بر تحريم تنباكو كه به لغو انحصار شركت‏بريتانيايى انجاميد به عنوان اولين واكنش سياسى روحانيون مذهبى محسوب مى‏شود. در سال 1906 اكثريت قريب به اتفاق روحانيون بلندپايه از نهضت مشروطه مردم ايران حمايت كردند و از آن پس نيز روحانيون مدام به عنوان قطبى مخالف و معترض مطرح بوده، به خصوص در جريان بحران قدرتهاى حاكم (در سالهاى 1890، 1921، 1950، 1953 و 1978) نقش خود را ايفا كرده‏اند.

مخالفت و اعتراض سياسى علما در تاريخ معاصر ايران امرى ثابت و مستمر است. روحانيون به عنوان تنها تشكل غيروابسته به حكومت، ريشه‏هاى مستحكم عميقى در ميان مردم داشته و به زبانى ساده و قابل‏فهم براى تمام مردم حرف مى‏زنند. با اين حال نظريه حكومت روحانيت را براى اولين بار امام خمينى [ره] مطرح ساخت و بدين ترتيب دخالت علما و روحانيون مذهبى در امور سياسى شكلى كامل به خود گرفت.

در سال 1963 آيت‏الله خمينى در راس حركتى مخالف با "انقلاب سفيد" قرار گرفته، علنا در مقابل نظام سياسى شاه اعتراض و ايستادگى كرد. وى همچنين رهبرى اعتراضات مردمى را نيز بر عهده گرفت. دستگيرى ايشان در ايام سوگوارى ماه محرم 1963 زمينه قيام و شورشى همگانى را فراهم آورد، شورشى كه با خشونت تمام در هم كوبيده شد. آيت‏الله خمينى امتيازات قضايى و تجارى را كه قدرتهاى استعمارى غرب در سرزمين ايران بر خود هموار كرده بودند، از آن جمله مصونيت قضايى نظاميان آمريكا در ايران، نوعى بازگشت‏به كاپيتولاسيون تلقى كرده و آنرا شديدا رد كرد. لغو اين امتيازات و انحصارات، انحلال پارلمان ايران در اكتبر 1964 را نيز به دنبال داشت.

ادامه ي مطالب در ادامه ي مطلب...

بسم الله الرّحمن الرّحيم

در اصول كافي مرويست كه چند نفر از اصحاب خدمت خاتم الانبياء(ص) عرضه داشتند كه مدتي است باران نباريده و مردم محتاجند دعاء بفرماييد باران بيايد،پيغمبر دست به دعا برداشت و عرض كرد:خدايا باران بفرست ولي خبري نشد،مرتبه ي ديگر اصرار كردند رسول خدا(ص) دست به دعا برداشت كه يا الله اين خلق محتاج باران لطف تو اند گناهانشان سبب قطع رحمت تو نگردد،هنوز دست ها را پائين نياورده بود كه ابرها متراكم شده و باران نافعي باريد.عرض كردند:يا رسول الله به مرتبه ي اوّل كه دعا فرموديد خبري نشد ولي اين بار فوراً مستجاب گرديد.حاصل پاسخ پيغمبر(ص) اين است كه"دعوت و لم تكن لي نية"يعني دعاي نخستينم از صميم دل نبود

مرحوم مجلسي عليه الرحمه در شرح كافي در معني"ولم تكن لي نية"مي فرمايد:شايد براي تطييب قلوب اصحاب بوده چيزي از پيغمبر(ص)خواستند پيغمبر هم براي اجابت آنان سخناني فرمود،آن نيّتي  كه حقيقتش جد در طلب باشد نداشت و در مرتبه ي دوم داشت بنابراين آنچه لازم ست دل است و نيّت و حقيقت نه زبان فقط تعارف بلكه اگر با دل يكي نباشد نفاق است و مبغوض.

::.مقام معظّم رهبری(مدظلله العالی):
امروز امّت اسلام و ملّت ما بیش از همیشه به پیامبر اعظم(ص) خود نیازمند است.به هدایت او،به بشارت او،به پیام و معنویت او،به رحمتی که او به انسان ها درس داد.

****************
تماس با مدیر وبلاگ:
09117061655