زندگينامه ي حضرت فاطمه ي معصومه(س):(خلاصه)

آن مخدره در مدينه،شهر پيامبر (ص) و در خانه ي معصوم نهم حضرت امام موسي كاظم(ع) در سال ۱۷۳ ه.ق ديده به جهان گشود.مادر او نجمه خاتون(ع) مادر امام رضا(ع) است. او دختر امام،خواهر امام و عمه ي امام (ع) است.همانطور كه در زيارتنامه اش مي خوانيم:

"السّلام عليك يا بنت وليّ الله السّلام عليك يا اخت وليّ الله السّلام عليك يا عمّه ولي  الله"

مقام و منزلت حضرت فاطمه ي معصومه(س):(خلاصه)

سالها قبل از اينكه فاطمه ي معصومه(ع) به دنيا بيايد امام صادق(ع) فرمود: به شفاعت او (معصومه) همه ي شيعيانم وارد بهشت خواهند شد.

القاب حضرت فاطمه ي معصومه(س):(خلاصه)

معصومه:برادر بزرگوارش حضرت امام رضا(ع) اين لقب را به او داد و فرمود:من زار المعصومه بقم كمن زارني. هر كس معصومه را در قم زيارت كند مثل اين است كه مرا زيارت كرده است.

كريمه ي اهل بيت(ع):از آنجايي كه آستان قدسش ماوي و پناهگاه دردمندان و نيازمندان و علاقمندان آن حضرت مي باشد و هر كس با هر اميدي  به اين حرم پناه آورده مورد لطف و كرامت آن حضرت واقع شده اند و دست خالي بر نگشته اند او را "كريمه ي اهل بيت" لقب داده اند.

القاب ديگر: شفيعه،عالمه و محدثه ي اهل بيت،طاهره،حميده،تقيه،رشيده،نقيه،رضيّه،مرضيه.

رحلت:(خلاصه)

در اينكه حضرت فاطمه ي معصومه(س) به علّت مريضي وفات يافته يا شهيد شده است اخبار موثقي نيست امّا در برخي كتب از جمله تاريخ قم چنين اورده اند:يك سال بعد از هجرت برادر،حضرت معصومه(س) به شوق ديدار برادر به همراه عدهّ اي از برادر زادگان و برادران و ساير محبّين به طرف خراسان هجرت نمودند و درهر شهر و محلي كه ميرسيدند مورد استقبال شيعيان و محبّان اهل بيت(ع) واقع مي شدند و آن حضرت همچون عمّه ي بزرگوارش حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت امام و پيشوايش حضرت رضا(ع) را به مردم مي رساندند و مخالفت خود واهل بيت(ع) را با حكومت ظالم و حيله پيشه ي بني العباس اظهار مي كردند،تا اينكه كاروان مهاجر به شهر ساوه رسيد و عدّه اي از مخالفان اهل بيت(ع) كه از جيره خواران و ماموران حكومت بودند سر راه آنها را گرفتند و با آنها جنگيدند و همه ي كاروان را به قتل رساندند و حتي بنابر نقلي حضرت معصومه(س) را مسموم نمودند و بر اثر غم و اندوه زياد چون امكان ادامه راه به خراسان نبود قصد شهر قم را نمود و از مردم پرسيد:از اينجا(ساوه) تا قم چند فرسخ راه است؟گفتند:ده فرسخ.

حضرت فرمودند:مرا به شهر قم ببريد زيرا از پدرم شنيدم كه مي فرمود:شهر قم مركز شيعيان ما مي باشد.

آن حضرت در روز ۲۳ ربيع الاوّل سال ۲۰۱ ه.ق به قم رسيدند.آن حضرت قريب ۱۷ روز در قم اقامت نمودند و در اين مدّت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال شدند.سرانجام آن مهاجر الي الله در روز دهم ربيع الثّاني سال ۲۰۱ ه.ق پيش از آنكه ديدگانش به ديدار برادر روشن شود در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده از جهان فرو بست و محبّان اهل بيت را در سوگ و ماتم خود نشاند.

بر پيكر مطهرش دو سواره كه نقاب زده و از طرف قبله آمده بودن نماز خواندند و بدن مطهرش را در داخل قبر گذاشتند و از ديدگان ناپديد شدند.آن دو سوار نقابدار نبودند مگر امام رضا و امام جواد (عليهما السلام)

"براي شادي روح حضرت معصومه(س)،سه صلوات محمّدي."                                          

• ممنوعيت شيطان از سفر به آسمان ها
• سرنگوني بت ها
• لرزش ايوان عظيم كاخ مدائن
• خشكيدن درياچه ي ساوه
• جريان يافتن رود سماوه بين كوفه و شام
• خاموشي آتشكده ي فارس بعد از هزار سال
• خواب ديدن موبدان محبوس

پيامبر كه قبل از تولّد،پدر بزرگوار خود را از دست داده بود تحت سرپرستي جدب خود عبدالمطلب كه بزرگ قريش بود قرار گرفت.ايشان نيز نهايت احترام و محبّت را نسبت به محمّد ابراز مي داشت.

نام گذاري:

روز هفتم ولادت پيامبر(ص)،عبدالمطلب باي عرض سپاسگذاري به درگاه الهي، گوسفندي كشت و گروهي را دعوت نمود و در آن جشن باشكوه كه از عموم قريش دعوت شده بود،نام فرزند خود را محمّد گذارد.

وقتي از علْت اين نام گذاري پرسيدند كه در عرب كم سابقه است،گفت:خواستم در آسمان و زمين ستوده باشد.البته مادرش نيز قبل از جدّش نام او را احمد گذاشته بود.(سوره ي صف،آيه ي ۶.)

جواني و شجاعت:

پيامبر اعظم(ص) از همان دوران جواني شجاع و داراي روحيه ي ظلم ستيزي بود كه يك نمونه ي آن اين بود كه در سنّ ۱۵ سالگي در يكي از جنگ هاي قزيش با طايفه ي هوازن كه آن را حرب فجّار مي نامند شركت داشت.كار پيامبر در اين جنگ رساندن تير به عمو هاي خود بود. 

::.مقام معظّم رهبری(مدظلله العالی):
امروز امّت اسلام و ملّت ما بیش از همیشه به پیامبر اعظم(ص) خود نیازمند است.به هدایت او،به بشارت او،به پیام و معنویت او،به رحمتی که او به انسان ها درس داد.

****************
تماس با مدیر وبلاگ:
09117061655