وبلاگ انتظار حجّت به مناسبت فرا رسيدن نيمه ي شعبان و ميلاد با سر سعادت يگانه منجي عالم بشريّت،حضرت امام مهدي(عج)، مسابقه اي را با عنوان :: سلام بر مهدي :: برگزار نموده است.از كليه ي علاقه مندان دعوت مي شود تا در اين مسابقه شركت نمايند.

مسابقه ي سلام بر مهدي(عج) "وبلاگ انتظار حجّت"

موضوع مسابقه:

بهترین و زیباترین جمله خود ، به مناسبت میلاد یگانه منجی عالم بشریت حضرت مهدی موعود (عج)

جوايز مسابقه:

به پنج جمله ي برتر ارسال شده جوایز نفیسی اهدا خواهد شد.

سخني با شما؛

با عرض پوزش از تمامي بينندگان محترم وبلاگ خاتم الانبيا؛

به اطلاع مي رسونم،دليل اينكه من يه چند روزي وبلاگ رو به روز نكردم، شركت در يك مسابقه ي وبلاگ نويسي بود كه اين مسابقه بهم اجازه نداد من وبلاگ رو به روز كنم.

ان شاءالله تا چند روز ديگه دوباره وبلاگ خاتم الانبيا رو به روز مي كنم.

از شما مي خوام كه برام دعا كنيد تا در اين مسابقه ي وبلاگ نويسي يكي از برندگان باشم تا ان شاءالله خبر خوبي رو به شما بدم.

ما رو فراموش نكنيد و با نظرات گرم و سازنده ي خودتون همچنان ما رو ياري كنيد.

::. وبلاگ خاتم الانبيا از اين پس به ذكر مطالبي از جنگها و مانورهاي پيامبر(ص) خواهد پرداخت كه اميدواريم از اين مطالب خوشتان بيايد. .:: 

مانورها و جنگهاي پيامبر(ص):"مقدّمه"

تعداد غزوه ها(و جنگهائي) كه پيامبر(ص) شخصا در آن شركت داشت،بيست و شش غزوه بود،و به قول بعضي بيست و هفت غزوه بود كه به اتفاق سيره نويسان پيامبر(ص)كه در ۹ غزوه ي شخصا با دشمن جنگيد،و اين ۹ غزوه عبارت است از:

۱-بدر ۲-احد ۳-خندق ۴-قريظه ۵- خيبر ۶-فتح مكّه ۷-جنگ حنين ۸-جنگ طائف ۹-تبوك(و به قول ديگر غزوه  مريسيع).

اما در مورد تعداد سريّه هاي(۱) پيامبر(ص) بين سيره نويسان اختلاف است.بعضي گفته اند:تعداد سريّه ها و اغرامها نظامي پيامبر(ص) از هنگام ورود به مدينه تا رحلت آن حضرت،پنجاه و سه بار بوده است،و بعضي تعداد آن را چهل و هشت،و بعضي شصت وشش نوشته اند.

سريّه چيست؟

سريّه(بر وزن لطيفه)يعني گروهي از لشكر كه آخرين تعدادشان به چهارصد نفر مي رسد،كه پيامبر(ص) آنها را به سوي دشمن روانه مي كرد.لغت شناس اسلامي"مطرزي" در كتاب المغرب مي گويد:واژه ي "سري"به معني سير در شب است،و واژه ي "اسري"نيز مثل آن است،و واژه ي سريّه كه جمع آن "سرايا" است نيز از ماده"سري" گرفته شده است،زيرا در اصل به معني سير مخفيانه است.سپس مي گويد:و روا است كه بگوييم سريّه در اصل از استراء به معني اختيار و انتخاب اخذ شده،زيرا تشكيل حدود تعداد آن،مطلب صريحي نيامده است،و خلاصه آنچه بعضي گفته اند اين است كه نه نفر و بيشتر از آن را سريّه مي گويند،اما سه نفر يا چهار نفر و امثال آن را"طليعه" مي نامند.

ابن حجر در كتاب ملتقات خود مي گويد:"سريّه"يعني آنكه شب هنگام خارج مي شود،ولي"ساريه"يعني آنكه در روز خارج مي گردد،وسريّه يعني گروهي از يك لشگر،كه از آن خارج شده و سپس به آن باز مي گردد،و تعداد آن از صد نفر تا پانصد نفر است،و به بيشتر از پانصد نفر را"منس" مي گويند،و بيشتر از هشتصد نفر را "جِيش"مي نامند، و اگر از چهار هزار نفر بيشتر شدند،"حجفل"(بر وزن جعفر) ناميده مي شوند،و "خميس"به معني لشگر عظيم است،وبه گروه پراكنده كه براي جنگ فرستاده مي شوند"بعث"(بعوث) مي گويند،و واژه ي "كتيبه"به گروه به هم پيوسته ي جنگي،اطلاق مي شود.

"ادامه ي اين مطالب را در پست هاي بعدي بخوانيد."

(۱).بايد توجه داشت كه در اصطلاح هر گاه سپاه اسلام براي جنگ به سوي دشمن حركت  مي كرد،اگر شخص پيامبر(ص) نيز با آنها حركت كرده،آن را"غزوه"مي گويند و اگر آن حضرت آنها را اعزام مي كرده ولي خود با آنها به جبهه نرفته آن را"سريّه" مي نامند.

ولادت:

روز جمعه بيستم جمادي الثاني،پنج سال از بعثت پيامبر(ص) در منزل وحي،فاطمه دختر رسول گرامي،چشم به جهان گشود(1)مادر فاطمه(س) خديجه دختر خويلد بود.

همراه پدر:

با تولّد فاطمه(س) خانه ي پيامبر و خديجه بيش از پيش كانون مهر و عطوفت شد،در غوغاي رنجهاي پيامبر گرامي كه در آن هنگام در مكّه با آن دست بگريبان بود،دختر پيامبر چون نسيمي آرامش بخش،گونه هاي خسته ي پدر و مادر را هر صبح و شام نوازش مي داد. و رنج روزهاي پر مشقّت رسالت را تسكين مي بخشيد.دوران كودكي زهرا(س) در محيط بسيار خطرناك و اوضاع بحراني صدر اسلام گذشت.دوراني كه رسول خدا با مشكلات بزرگ و حوادث سخت و خطرناكي مواجه بود،يك تنه مي خواست با جهان كفر و بت پرستي مبارزه كند،تا چند سال مخفيانه تبليغ مي كرد،هنگامي كه به دستور خدا دعوتش علني شد،اذيّت و آزار دشمنان نيز شدت يافت.

حضرت زهرا(س) تقريبا دو ساله بود كه در كنار پدر،در محاصره ي اقتصادي كفار قريش قرار گرفت و در طول سه سال به همراه پدر و مادر و ديگر مسلمانان در تحمل سخت ترين شرايط گرسنگي و سختي داشت.فاطمه(س) با اسلام و قرآن بزرگ شد،در فضاي وحي و نبوّت پرورش يافت و زندگيش از زندگي پيامبر جدا نمي شد حتي پس از ازدواج و داشتن فرزند،خانه اش متصل به خانه ي پيغمبر بود،و رسول خدا(ص) بيش از هر جاي ديگر به خانه ي فاطمه(ع) رفت و آمد داشت.هر بامداد پيش از رفتن به مسجد به ديدار فاطمه مي رفت.(۲)

"ثَوْبان"خدمتكار پيامبر(ص) مي گويد:رسول گرامي(ص)چون مي خواست به سفري برود با آخرين كسي كه وداع مي كرد،فاطمه(ع) بود و چون باز مي گشت پيش از ديدار هر كس نزد فاطمه(س) مي رفت.(۳) و سرانجام در آخرين ساعات زندگي پيامبر(ص) نيز فاطمه(ع) بر بالين او بود و مي گريست و پيامبر عزيز او را دلداري مي داد كه پيش از ديگران به پدر خواهد پيوست.(۴)

ايمان و عبادت فاطمه(س):

پيغمبر اكرم(ص) در باره ي ايمان فاطمه(س) فرمود:ايمان به خدا در اعماق دل و باطن و روح زهرا چنان نفوذ كرده كه براي عبادت خدا،خودش را از همه چيز فارغ مي سازد.(۵) امام مجتبي(ع) مي فرمايد:مادرم فاطمه(س) را ديدم شب جمعه در محراب خود تا سپيده ي صبح به عبادت و ركوع و سجود مشغول بود،و مي شنيدم كه براي زنان و مردان با ايمان دعا مي فرمود و افراد را نام مي برد و براي خود هيچ دعا نمي كرد. به او گفتم:چرا همانطور كه براي ديگران دعا مي فرمائي براي خودت دعا نمي كني؟فرمود:پسرم،ابتدا همسايه سپس خانه ي خود.(۶)"حسن بصري" مي گفت:در ميان امّت اسلامي عابدتر از فاطمه(ع) پيدا نمي شد،او در عبادت حق تعالي آنقدر برپا ايستاد تاپاهاي مباركش ورم نمود.(۷)

منابع:

(۱).مناقب ابن آشوب،ج۳/۳۵۷،بحارالانوار،ج۴۳/۶دلائل الامامه/۱۰ و اصول كافي،ج ۱.

(۲)،(۳).كشف الغمه چاپ تيريز ج۱/۱۲۴.

(۴).امالي طوسي ج ۲/۱۴.

(۵).بحارالانوار،ج۴۳/۴۶.

(۶).بحار،ج۴۳/۸۲،كشف الغمه چاپ تبريز،ج۱/۴۶۸"...فقالت يا بني؟الجار ثم الّدار."

(۷).بحارالانوار،ج۴۳/۷۶ و ۸۴ "ما كان في هذه الامه اعبد من فاطمه،كانت تقوم حتي توّرم قدماها."

::.مقام معظّم رهبری(مدظلله العالی):
امروز امّت اسلام و ملّت ما بیش از همیشه به پیامبر اعظم(ص) خود نیازمند است.به هدایت او،به بشارت او،به پیام و معنویت او،به رحمتی که او به انسان ها درس داد.

****************
تماس با مدیر وبلاگ:
09117061655