::. وبلاگ خاتم الانبيا از اين پس به ذكر مطالبي از جنگها و مانورهاي پيامبر(ص) خواهد پرداخت كه اميدواريم از اين مطالب خوشتان بيايد. .:: 

مانورها و جنگهاي پيامبر(ص):"مقدّمه"

تعداد غزوه ها(و جنگهائي) كه پيامبر(ص) شخصا در آن شركت داشت،بيست و شش غزوه بود،و به قول بعضي بيست و هفت غزوه بود كه به اتفاق سيره نويسان پيامبر(ص)كه در ۹ غزوه ي شخصا با دشمن جنگيد،و اين ۹ غزوه عبارت است از:

۱-بدر ۲-احد ۳-خندق ۴-قريظه ۵- خيبر ۶-فتح مكّه ۷-جنگ حنين ۸-جنگ طائف ۹-تبوك(و به قول ديگر غزوه  مريسيع).

اما در مورد تعداد سريّه هاي(۱) پيامبر(ص) بين سيره نويسان اختلاف است.بعضي گفته اند:تعداد سريّه ها و اغرامها نظامي پيامبر(ص) از هنگام ورود به مدينه تا رحلت آن حضرت،پنجاه و سه بار بوده است،و بعضي تعداد آن را چهل و هشت،و بعضي شصت وشش نوشته اند.

سريّه چيست؟

سريّه(بر وزن لطيفه)يعني گروهي از لشكر كه آخرين تعدادشان به چهارصد نفر مي رسد،كه پيامبر(ص) آنها را به سوي دشمن روانه مي كرد.لغت شناس اسلامي"مطرزي" در كتاب المغرب مي گويد:واژه ي "سري"به معني سير در شب است،و واژه ي "اسري"نيز مثل آن است،و واژه ي سريّه كه جمع آن "سرايا" است نيز از ماده"سري" گرفته شده است،زيرا در اصل به معني سير مخفيانه است.سپس مي گويد:و روا است كه بگوييم سريّه در اصل از استراء به معني اختيار و انتخاب اخذ شده،زيرا تشكيل حدود تعداد آن،مطلب صريحي نيامده است،و خلاصه آنچه بعضي گفته اند اين است كه نه نفر و بيشتر از آن را سريّه مي گويند،اما سه نفر يا چهار نفر و امثال آن را"طليعه" مي نامند.

ابن حجر در كتاب ملتقات خود مي گويد:"سريّه"يعني آنكه شب هنگام خارج مي شود،ولي"ساريه"يعني آنكه در روز خارج مي گردد،وسريّه يعني گروهي از يك لشگر،كه از آن خارج شده و سپس به آن باز مي گردد،و تعداد آن از صد نفر تا پانصد نفر است،و به بيشتر از پانصد نفر را"منس" مي گويند،و بيشتر از هشتصد نفر را "جِيش"مي نامند، و اگر از چهار هزار نفر بيشتر شدند،"حجفل"(بر وزن جعفر) ناميده مي شوند،و "خميس"به معني لشگر عظيم است،وبه گروه پراكنده كه براي جنگ فرستاده مي شوند"بعث"(بعوث) مي گويند،و واژه ي "كتيبه"به گروه به هم پيوسته ي جنگي،اطلاق مي شود.

"ادامه ي اين مطالب را در پست هاي بعدي بخوانيد."

(۱).بايد توجه داشت كه در اصطلاح هر گاه سپاه اسلام براي جنگ به سوي دشمن حركت  مي كرد،اگر شخص پيامبر(ص) نيز با آنها حركت كرده،آن را"غزوه"مي گويند و اگر آن حضرت آنها را اعزام مي كرده ولي خود با آنها به جبهه نرفته آن را"سريّه" مي نامند.

درسال دوم هجرت جنگ بدر پیش آمد.در این جنگ نا برابرانه تعداد لشکر دشمن ۹۵۰ نفر بود با آمادگی

رزمی اما عده ی مسلمانان فقط ۳۱۳ نفر بود.

مسلمانان با نیروی ایمان و با فداکاری کامل جنگیدند و در مدتی کوتاه دشمنان خود را شکست دادند.

کفار با ۷۰ نفرکشته و ۷۰ نفر اسیرو بر جای گذاشتن غنائم جنگی بسیار فرار کردند و دشمن سر سخت

اسلام ابو جهل نیز در این جنگ کشته شد.این پیروزی سر فصل پیروزی های دیگر شد.

نوشته ی نویسنده ی محترم آقای علیپور از رشت

::.مقام معظّم رهبری(مدظلله العالی):
امروز امّت اسلام و ملّت ما بیش از همیشه به پیامبر اعظم(ص) خود نیازمند است.به هدایت او،به بشارت او،به پیام و معنویت او،به رحمتی که او به انسان ها درس داد.

****************
تماس با مدیر وبلاگ:
09117061655